حق شمری

حق شمری. [ ح َ ش ِ / ش ُ م َ / م ُ ] ( حامص مرکب ) صفت حق شمر. حق شناسی. سپاسداری. پاس گزاری.

حق شناسی

💡 پندت دهم و پند غرض می شمری آن روز که کیفرش کشی خود بینی

💡 گویی دو چشم من شمری پر کواکبست هر شب‌که بی‌رخ توکواکب‌شمر شود

💡 تا تو بیمار نفاقی به درست هرچه صحبت شمری هم سقم است

💡 اگر صفات جمال تو بر تو بر شمرم گمان مبر که کسی را همال خود شمری

💡 از گریه کنارم شمری باشد پیوست ز انسان که چو بر آینه عکس برافتد

💡 ای که ز آل نبی می شمری خویش را هست گواهت بر آن، پاکی ذات و صفات