«تشخیص آزمایشگاهی» یا Laboratory Diagnosis در علم پزشکی به مجموعه روشها و فرایندهایی گفته میشود که برای شناسایی بیماریها از طریق آزمایش نمونههای بدن بیمار به کار میرود. در این روش، پزشکان به جای تکیه صرف بر علائم ظاهری، از دادههای دقیق علمی و نتایج آزمایشگاهی برای رسیدن به تشخیص استفاده میکنند. نمونههایی مانند خون، ادرار، ترشحات بدن یا بافتها در آزمایشگاه مورد بررسی قرار میگیرند تا وضعیت سلامت فرد مشخص شود. این نوع تشخیص نقش مهمی در شناسایی زودهنگام بیماریها و شروع درمان مناسب دارد. در فرآیند تشخیص آزمایشگاهی از ابزارها و تکنیکهای پیشرفته علمی و پزشکی استفاده میشود. نتایج به دست آمده از آزمایشها به پزشک کمک میکند تا نوع بیماری، شدت آن و علت احتمالی را دقیقتر مشخص کند. این روش در بیماریهای عفونی، متابولیک، ژنتیکی و بسیاری از اختلالات دیگر کاربرد گسترده دارد. تشخیص آزمایشگاهی مکمل معاینه بالینی است و دقت تشخیص پزشکی را افزایش میدهد همچنین این روش در پایش روند درمان و ارزیابی پاسخ بدن به داروها نیز اهمیت دارد. در مجموع، «تشخیص آزمایشگاهی» یکی از پایههای اصلی پزشکی نوین برای رسیدن به تشخیص دقیق و علمی بیماریها محسوب میشود.
تشخیص ازمایشگاهی
فرهنگستان زبان و ادب
تشخیص آزمایشگاهی
{laboratory diagnosis} [پزشکی] تشخیص حاصل از بررسی های شیمیایی و میکروسکوپی و ایمنی شناختی و آسیب شناختی خون و ترشحات و بافت ها
جمله سازی با تشخیص ازمایشگاهی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تشخیص بورلیوز لایم بر معیارهای بالینی تکیه میکند و سابقهٔ گزش کنه و علائم مرتبط با آن بسیار مهم است. تشخیص آزمایشگاهی از «پروتکل تشخیصی دو سطحی» پیروی میکند که شامل شناسایی آنتیبادیهای خاص با استفاده از روشهایی مانند سنجش ایمونوآنزیمی و تستهای وسترن بلات، ترجیحاً با آنتیژنهای نوترکیب است.
💡 سودوموناس آئروژینوزا بهطور شایع و به میزان اندک در فلور نرمال روده و سطح پوست انسان حضور داشته و مهمترین پاتوژن این گروه است. این باکتری یک پاتوژن فرصتطلب بیمارستانی است. تشخیص عفونت سودوموناس آئروژینوزا با جداسازی و تشخیص آزمایشگاهی روی میدهد. این باکتری به خوبی روی بیشتر محیطهای کشت آزمایشگاهی رشد میکند.