بسر تیر رسانیدن

بسر تیر رسانیدن. [ ب ِ س َ رِرِ / رَ دَ ] ( مص مرکب ) بر سر تیر رسانیدن. شکار شدن، تیر خوردن: و هرگاه نخجیر دال طبع خجسته اش هوس شکار کردی غزال غزاله از یکساله بُعد گرم شتاب از خطوط اشعه خود را بر سر تیر رسانیدی. ( دره نادره چ شهیدی چ 1341 هَ. ش. انجمن آثار ملی ص 536 ).

یا بر سر تیر رسانیدن شکار شدن تیر خوردن: و هر گاه نخجیر دال طبع خجسته اش خوس شکار کردی غزال غزاله از یکساله بعد گرم شتاب از خطوط اشعه خود را بر سر تیر رسانیدی.

💡 بنشسته از پا تا بسر تیر و شمشیرت ای آهوی دشت خطا کو حسین من نور عین من

💡 زمین بجوش طراوت که همچو گل بر شاخ شکفته شد بسر تیر غنچه پیکان

💡 در کمین کیست که از آه کند رنجه تنت بسر تیر قضا زلف زره پوشش باد