فراکشیدن

فراکشیدن. [ ف َ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) پیش کشیدن. به سوی خود کشیدن. || بالا کشیدن. ( یادداشت به خط مؤلف ). رجوع به فراز کشیدن شود.

(فَ. کَ یا کِ دَ ) (مص م. ) ۱ - پیش کشیدن، به سوی خود کشیدن. ۲ - بالا کشیدن.

۱. پیش کشیدن، به سوی خود کشیدن.
۲. بالا کشیدن.

۱ - پیش کشیدن بسوی خود کشیدن ۲ - بالا کشیدن ٠

پیش کشیدن، به سوی خود کشیدن.
بالا کشیدن.

💡 واژهٔ فرهنگ در پهلوی ساسانی به صورت «فره هنگ» آمده‌است که از دو جزء «فره» به معنای پیش و فرا؛ و «هنگ» به معنای کشیدن و راندن، ساخته شده‌است. در نتیجه «فرهنگ» به معنای پیش‌کشیدن و فراکشیدن است. به همین سبب است که در فارسی‌زبانان فرهنگ را سبب پیشرفت می‌دانند.