سقط درمانی

💡 ۵۰۳۰ سقط درمانی در سال ۱۹۶۸ و ۱۵۳۳۹ در سال ۱۹۶۹ و بیش از ۶۰۰۰۰ در سال ۱۹۷۰ وجود داشت در سال ۱۹۹۰، ۳۹۴۹۰۰۰ زن در ایالت با خطر حاملگی ناخواسته مواجه شدند. آلاسکا، کالیفرنیا و نیوهمپشایر به‌طور داوطلبانه اطلاعات مربوط به سقط جنین را در سال ۲۰۰۰ به مرکز کنترل بیماری ارائه نکردند، و سال بعد نیز هیچ داده‌ای ارائه نکردند. در سال ۲۰۱۴، ۵۷ درصد از بزرگسالان در نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو گفتند که سقط جنین باید قانونی باشد و ۳۸ درصد گفتند که در همه یا بیشتر موارد باید غیرقانونی باشد. در سال ۲۰۱۷، نرخ مرگ و میر نوزادان در این ایالت ۴٫۲ مرگ و میر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود.

💡 دکتر هنری مورگنتالر در سرپیچی از قانون، شروع به سقط جنین در کلینیک خود در مونترال بدون تأیید کمیته سقط درمانی کرد. او در دو نوبت جداگانه قانون اساسی سقط جنین را به چالش کشید. دادگاه عالی کانادا اولین چالش قانون اساسی او را در سال ۱۹۷۵ رد کرد، که تحت تقسیم اختیارات و منشور حقوق کانادا قرار گرفت، اما در سال ۱۹۸۸، دادگاه عالی دومین چالش او را که تحت منشور حقوق و آزادی‌های کانادا مطرح شد، اجازه داد. دادگاه اعلام کرد که قانون سقط جنین ناکارآمد است. مورگنتالر سرانجام سومین چالش قانون اساسی را به همراه داشت، قانون استانی که دسترسی به سقط جنین را محدود می‌کرد. او در آن چالش نیز موفق بود.

💡 در مباحث حقوقی و اخلاقی، بحث‌های بسیار پیچیده‌ای پیرامون شرایط و ضوابط مربوط به سقط درمانی در کشورهای مختلف جهان وجود دارد.

💡 پزشکان متخصص تنها در موارد بسیار ضروری و با رعایت پروتکل‌های پزشکی دقیق، اجازه انجام عملیات سقط درمانی را صادر می‌کنند.

💡 قوانین مربوط به سقط درمانی در بسیاری از جوامع تحت تأثیر دیدگاه‌های مذهبی، پزشکی و حقوقی قرار دارد و همواره مورد بحث است.