خنگشت

خنگشت. [ خ ُ گ ِ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای دوازده گانه بخش مرکزی شهرستان آباده است بحدود و مشخصات زیر: شمال کوههای مشکان و دلونظر و کوه سیب. باختر دهستان شهرمیان ( جلگه تهران ) جنوب ارتفاعات احمدآباد و کوه لاله گون. خاور دهستان قنقری علیا. موقعیت کوهستانی است. این دهستان در جنوب بخش واقع و رودخانه شادکام از وسط آن جاری و بدریاچه کوچک کافتر میریزد. هوای آن معتدل مایل بسردی و آب مشروب و زراعتی از چشمه سارها وقنوات تأمین می گردد. محصولات آنجا غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و از صنایع دستی قالی بافی است. این دهستان از 8 آبادی تشکیل شده و نفوس در حدود 1400 تن و قراء مهم آن عبارتند از: خنگشت که مرکز دهستان است، نظام آباد، علی آباد، کافتر و حسین آباد در شمال و شمال باختری دهستان طایفه شش بلوکی قشقائی و باصری خمسه از ایل عرب و در اطراف قریه خنگشت طایفه کردشولی عرب ییلاق می کنند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
خنگشت. [ خ ُ گ ِ ] ( اِخ ) دهی است ازدهستان خنگشت از بخش مرکزی شهرستان آباده. با 400 تن سکنه، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی قالی بافی و یک باب دبستان دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

دهی است از دهستان خنگشت بخش مرکزی شهرستان آباده با ۴٠٠ تن سکنه شغل اهالی زراعت و صنایع دستی قالی بافی و یک باب دبستان دارد.

💡 حدود و مشخصات: شمال کوه‌های مشکان و دلونظر و کوه سیب، باختر دهستان شهرمیان (جلگه ٔ تهران)، جنوب ارتفاعات احمدآباد و کوه لاله گون، خاور دهستان قنقری علیا. این دهستان در جنوب بخش مرکزی شهریتان اقلید واقع است و سابقاً رودخانه ٔ شادکام از وسط آن جاری و به‌ دریاچه ٔ کوچک کافتر می‌ریخته ولی امروزه هم رودخانه شادکام و هم دریاچه کافتر خشک شده‌اند. هوای آن معتدل مایل به‌ سردی و آب مشروب و زراعتی در گذشته از چشمه سارها و قنوات تأمین می گردید ولی امروزه عمدتاً از منابع زیرزمینی تامین می‌شود. محصولات آن غلات، حبوبات و سبزی،صیفی‌جات می‌باشد. شغل اهالی، زراعت، دامپروری و صنوف مرتبط است. این دهستان از 8 آبادی تشکیل شده و نفوس در حدود ۲۵۰۰ تن و قراء مهم آن عبارتند از: خنگشت که مرکز دهستان است، نظام آباد، علی آباد، کافتر و حسین آباد، چشمه‌رعنا، سه‌قلات، امیر‌آباد (قلعه کربلایی خسرو).

💡 خُنگِشت، روستای از توابع بخش مرکزی شهرستان اقلید در استان فارس ایران است. مردم این روستای نسبتا بزرگ تشکیل شده از خنگشتی ها و طایفه کردشولی می‌باشد که در گذشته نسبتا نزدیک سرستیز و درگیری باهم داشته‌اند. قومیت‌های این روستا همانند سایر مناطق کشور که دارای آداب و رسوم متفاوتی است، از نظر قومی با یکدیگر متفاوت بوده و تعصبات قبیلگی خاص خود را دارا هستند. مالک عمده اراضی این روستا و توابع آن در دوران حاکمیت پهلوی عطاخان ستوده کردشولی، فرزندان و برادرانش بوده اند که پس از فروپاشی حکومت پهلوی و اصلاحات ارضی دوران جمهوری اسلامی، زمین‌های آن تحت نظر هیئت‌های محلی به اهالی روستا و توابع واگذار گردید.این روستا با دارا بودن یک امام زاده، یکی از جاذبه‌های توریستی شهرستان اقلید و شمال فارس محسوب می‌شود.