لغت نامه دهخدا
حساب گاه. [ ح ِ ] ( اِ مرکب ) دیوان که در هندوستان آنرا کچهری گویند. ( آنندراج ). جای حساب کشیدن. || کنایه از روز قیامت و صحرای محشر:
اهل فریقین در تو خیره بمانند
گر بروی در حسابگاه قیامت.سعدی.ز شرم کثرت عصیان من به رعشه فتد
حسابگاه قیامت چو ارض نیشابور.عرفی ( از آنندراج ).