«جحظه برمکی» نام یکی از شاعران و ادیبان دورههای کهن در تاریخ ادبیات عربی و اسلامی است که با خاندان مشهور برمکیان ارتباط نسبی داشته است. نام اصلی او در منابع تاریخی «احمد بن جعفر بن موسی بن یحیی بن خالد بن برمک» ذکر شده و کنیه او ابوالحسن بوده است. او در شمار ادیبان و شاعرانی قرار میگیرد که در فضای فرهنگی و علمی دوره عباسیان رشد یافتهاند. جحظه برمکی به دلیل انتساب به خاندان برمکیان، که از خاندانهای مشهور و بانفوذ در دربار عباسی بودند، شناخته میشود. این خاندان نقش مهمی در حمایت از علم، ادب و ترجمه آثار علمی در آن دوران داشته است. شعر و ادبیات در زندگی جحظه برمکی جایگاه اصلی داشته و او به عنوان شاعر معرفی شده است. منابع لغوی و تاریخی او را بیشتر از منظر نسب و جایگاه ادبیاش معرفی کردهاند تا آثار مستقل. نام او در کتابهای تراجم و لغتنامههای قدیم به عنوان یکی از ادیبان ثبت شده است. اطلاعات موجود درباره او محدود است و بیشتر بر معرفی نسب و عنوان شاعری او تمرکز دارد. در مجموع، «جحظه برمکی» یکی از شاعران منسوب به خاندان برمکی و از چهرههای ادبی دوره عباسیان به شمار میرود.
جحظه برمکی
لغت نامه دهخدا
جحظه برمکی. [ ج َ ظَ ی ِ ب َ م َ ]( اِخ ) احمدبن جعفربن موسی بن یحیی بن خالدبن برمک، مکنی به ابوالحسن. شاعری است. رجوع به احمدبن جعفربن موسی بن یحیی بن خالد شود.
فرهنگ فارسی
احمد بن جعفر بن موسی بن یحیی بن خالد بن برمک مکنی به ابوالحسن شاعری است.
جمله سازی با جحظه برمکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در بغداد، خلفای عباسی چون هارونالرشید و مأمون از موسیقی حمایت مینمودند، در زمان متوکل و منتصر همچنان موسیقی در دربار خلافت رونق داشت. در این دوره بسیاری از موسیقیدانان برجسته چون ابنطاهر خزائی، قریص جراحی، جحظه برمکی جذب دستگاه خلافت شدند.