فرهنگ معین
(تَ طُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) سازش کردن با هم، موافقت کردن همدیگر در امری، همدست شدن. ۲ - (اِمص. ) موافقت، سازش.
(تَ طُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) سازش کردن با هم، موافقت کردن همدیگر در امری، همدست شدن. ۲ - (اِمص. ) موافقت، سازش.
با هم سازش کردن، با یکدیگر موافقت و سازگاری کردن، با هم سازش کردن در کاری.
سازش کردن با هم، موافقت کردن همدیگر در امری، همدست شدن.
موافقت، سازش.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 (( انما اوردت هذا الخبر مع كونه مصحفا مغلوطا و كون سنده منتهيا الى شرخلق اللهعمر بن سعد لعنه الله، لاءشتماله على الاخبار بالقائم (ع ) ليعلم تواطؤ المخالف والمؤ الف عليه صلوات الله.)) (254)