لغت نامه دهخدا
ایهم. [ اَ هََ ] ( ع ص ) ( از «ی هَ م » ) بی خرد و نافهم. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || مرد کر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مرد شجاع. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سخت شجاع. ( از اقرب الموارد ). || دشت بی پایان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). دشت بی پایان و شهری که در آن آثاری نباشد. ( از اقرب الموارد ). || سنگ تابان. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || کوه بلند دشوارگذار. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). کوه دراز. ج، ایاهم. ( مهذب الاسماء ).
ایهم. [ اَی ْ ی ُ هَُ ] ( ع ضمیر ) کدامیک از ایشان. ( ناظم الاطباء ).