لغت نامه دهخدا
انگوریه. [اَ ری ی َ ] ( اِخ ) یا انقره یا آنکورا ( امروزه آنکارا گفته می شود ) پایتخت فعلی ترکیه، واقع در آناطولی مرکزی، این شهر از زمان حتی ها ( قومی قدیم که در هزاره دوم قبل از میلاد بر قسمت اعظم آسیای صغیر و سوریه فرمانروایی داشتند ) اهمیت داشت. در دوره رومیها کرسی ایالتی شد. خسرو پرویز ساسانی آن را گرفت ( سال 620م. ). هارون الرشید و معتصم خلفای عباسی آن را محاصره و تاراج کردند. در این شهر امیر تیمور، بایزید اول، سلطان عثمانی را مغلوب و دستگیر کرد ( 1402 م. ). در1923 پایتخت ترکیه شد. ( از دایرةالمعارف فارسی ). شال انگوری شالی بوده که در این شهر بافته میشد. ( فرهنگ فارسی معین ). و انگوری نام جنسی است از شال که آن را از شهر انگوری که از بلاد آناطولی است از پشم بز می بافند و پوشش می نمایند و آن را شال انگوری گویند. ( انجمن آرا ). و رجوع به انقره و انگوره و انگوری شود.