لغت نامه دهخدا
اسکاب. [ اِ] ( ع ص ) کفشگر. ( منتهی الارب ). رجوع به اسکاف شود.
اسکاب. [ اِ] ( ع ص ) کفشگر. ( منتهی الارب ). رجوع به اسکاف شود.
💡 کبوترها و قمریها آشیانه بهنسبت سستی میسازند و اغلب از چوبها و سایر زبالهها استفاده میکنند که بسته به گونهها ممکن است روی شاخههای درختان، روی تاقچهها یا روی زمین قرار گیرند. آنها در یکزمان یک یا (معمولا) دو تخم سفید میگذارند و هر دو والدین از بچهها مراقبت میکنند که پس از ۲۵ تا ۳۲ روز آشیانه را ترک میکنند. جوجه کبوترها و کبوترهای بدون پر را اسکاب مینامند و معمولاً تا ۵ هفتگی میتوانند پرواز کنند. این بچههای نوپا با صدای جیرجیر نابالغشان، زمانی که از شیر گرفته میشوند یا زمانی که به طور کلی از شیر گرفته میشوند، جیغجیغو (اسکوییکر) میگویند. برخلاف بسیاری از پرندگان، هر دو جنس کبوتر و قمری برای تغذیه جوجهها را با «شیر چینهدان» تولیدشده تغذیه میکنند که با جدا کردن سلولهای پر از مایع از پوشش چینهدان ترشح میشود.