اسرار احرام

[ویکی فقه] احرام مصدر باب افعال، به معنای تحریم نمودن و ملزم کردن خود به ترک امر و یا اموری است. در اصطلاح برای عمل خاصی گفته می شود که دارای سه جزء است: پوشیدن جامه احرام، نیت حج یا عمره، تلبیه (لبیک).
یکی از واجبات به هنگام محرم شدن، پوشیدن لباس احرام است. مردان برای احرام از دو جامه ساده _که یکی را لنگ و دیگری را ردا قرار می دهند_ استفاده می کنند. زنان نیز در همان لباسی که بر تن دارند می توانند محرم شوند. جامه احرام قبل از نیت و تلبیه باید پوشیده شود و تاکید شده است که به هنگام کندن لباس دوخته و پوشیدن جامه و احرام، حاجی قصد اطاعت امر خداوند را داشته باشد. افضل آن است که محرم با همان جامه ای که طواف و سایر اعمال حج و یا عمره خود را انجام دهد. پس از آنکه لباس احرام را بر تن کرد، چنانچه به دنبال آن نیت حج و یا عمره را نماید و سپس تلبیه را بر زبان جاری سازد، محرم می شود و اموری بر او حرام می گردد، چه قصد ترک آن امور را داشته باشد و یا قصد ترک نکند.البته بهتر است انسان به هنگام احرام، قصد ترک محرمات احرام، بلکه ترک تمامی محرمات و معاصی را داشته باشد. و از آنجا که احرام و محرم شدن، یک عمل عبادی است، قصد قربت نیز در آن شرط است و ریا مبطل آن خواهد بود.
حکمت های احرام
احرام دارای اسرار و حکمت های مختلفی است که به بعضی از آنها اشاره می شود:
← آمادگی برای تقرب
۱. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۳۱۳.
...