مخف

مخف. [ م ُ خ ِف ف ] ( ع ص ) سبک حال. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سبک و خفیف و ناگران و سهل و آسان و چست و چالاک.( ناظم الاطباء ). || سبکبار. که بار و بنه کم دارد: اگر مقام نتوانند کرد عقبه کلار را گذاره کنند که مخفند و به گیلان گریزند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 464 ). آنچه مخف بود به کوزکانان به وقت وفرصت می فرستاد. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 364 ). || آنکه دور می کند بردباری را از کسی و سبک می کنداو را. ( از منتهی الارب ) ( از محیط المحیط ) ( از اقرب الموارد ).. || خداوند ستوران سبک. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). خداوند ستور سبک و تیزرو. ( ناظم الاطباء ).

سبک، سبک بار.

( اسم ) ۱- سبک کننده.۲ - مالک ستوران سبک.

💡 و مخفی نماند که حسد، اشد امراض نفسانیه، و دشوارترین همه، و بدترین رذایل، و خبیث ترین آنهاست.

💡 از واجبست خالق و از ممکنست خلق چون معنی‌ کلام‌ که مخفی و ظاهر است

💡 قلعه سِریان مکانی برای مخفی شدن اهالی در هنگام حمله راهزنان بوده‌است و به گفته سالخوردگان روستا حوضی در آن وجود داشته که اکنون فقط نامی از آن وجود دارد، هرچند در سال‌های گذشته عده‌ای سودجو برای یافتن اشیای باستانی در آن کاووش کرده بودند.

💡 گروهی مخفی از شکارچیان هیولا پس از مرگ رهبر خود در قلعهٔ بلادستون جمع می‌شوند و درگیر رقابتی مرموز و مرگبار برای یافتن یک اثر قدرتمند می‌شوند که آن‌ها را با هیولایی خطرناک روبرو می‌کند.

💡 لاورنتی بریا، رئیس پلیس مخفی ژوزف استالین از گویشوران سرشناس این زبان می‌باشد.

💡 می نیارم داشت مخفی زانکه یاری صوفیانه گفت خواهم زانکه یارم