لدد

لدد. [ ل َ دَ ] ( ع مص )سخت خصومت گردیدن. ( منتهی الارب ). سخت باخصومت شدن.

سخت خصومت گردیدن. سخت با خصومت شدن.

[ویکی الکتاب] معنی لُدّاً: ستیزه جویان - اهل دشمنی و خصومت (کلمه لدّ جمع الد است، که از لدد به معنای خصومت مشتق شده است)
تکرار در قرآن: ۲(بار)
(بروزن فرس) خصومت شدید. «لَدَّ یَلَدُّ لَدَداً: اِشْتَدَّتْ خُصُومَتُهُ» چنانکه در مصباح گفته است. لَدَّ به فتح اوّل به معنی شَدیداُلْخُصُومَة و اَلَدّ کسی که خصومتش شدیدتر است. در نهج البلاغه خطبه 68 هست: «یا رَسُول اللهِ ماذا لَقیتُ مِنْ اُمَّتِکَ مِنَ الْاَوَدِوَاللَّدَدِ» ای رسول خدا «صلی الله علیه واله» چه‏ها دیدم از امّت تو از کجی و خصومت!!. خدا را بر مافی‏الضمیرش گواه می‏گیرد حال آنکه سخت‏ترین دشمنان است.. لُدّ به ضمّ اوّل جمع اَلَدّ است: تا با آن پرهیزکاران را بشارت دهی و قومی را که دشمن سرسخت‏اند بترسانی. این کلمه تنها دوبار در قرآن بکار رفته است.

💡 تحجر، جمود، لجاج، عناد لدد، و بالاخره طغواى صناديد حجاز ايجاب كرد كه به جاىتعبيرهاى مانند: ان ارتبتم و ان شككتم كه تعبير ملايمى استگفته شود: (ان كنتم فى ريب )، كه تعبير تندى است و نشانه نغمار آنان در چاه ريب استو مشابه تعبير مزبور درباره قيامت نيز وارد شده است. (1097)