قلعه کرد

لغت نامه دهخدا

قلعه کرد. [ ق َ ع َ ک ُ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان بهنام سوخته بخش ورامین شهرستان تهران، واقع در 8هزارگزی خاور ورامین و 2هزارگزی به پیشوا. این ده در تپه ماهور قرارگرفته و سردسیر است. سکنه آن 402 تن است. آب آن از قنات و محصول آن غلات، صیفی، چغندر قند، باغات میوه و شغل اهالی زراعت است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).

فرهنگ فارسی

دهی است جزئ دهستان بهنام سوخته بخش ورامین شهرستان تهران واقع در ۸ هزار گزی خاور ورامین و ۲ هزار گزی به پیشوا.

جمله سازی با قلعه کرد

💡 همه گنج ایران در این قلعه کرد ز بیم گزند آن شه راد مرد

💡 در سال ۱۵۴۰ در هنگامی که خاندان ماتسودایرا ضعیف شده بود، نوبوهیده به قلعه آنجو متعلق به خاندان ماتسودایرا در طی یکی از نبردهای قلعه آنجو حمله کرد و توانست آن را به تملک خویش در بیاورد. وی سپس پسرارشدش (نامشروع) اودا نوبوهیرو را صاحب قلعه کرد. در این زمان خاندان ماتسودایرا برای دفاع از خود از خاندان ایماگاوا تقاضای کمک کردند. در پی آن بین خاندان ایماگاوا و نوبوهیده نبرد آزوکیزاکا (۱۵۴۲) درگرفت که نوبوهیده در این نبرد پیروز شده و توانست نفوذ خود را بر نواحی غرب ولایت میکاوا همچنان حفظ کند.