فارسجین

فارسجین. ( اِخ ) قصبه دهستان دودانگه از بخش ضیأآباد شهرستان قزوین که در 3 هزارگزی راه شوسه زنجان واقع است و در جلگه ای معتدل قرار دارد. سکنه آن 3443 تن است. آب آن از رودخانه ابهرچای و قنات تأمین میشود. محصول عمده اش غلات، انگور، هندوانه، بادام، مختصر گردو، قیسی، سیب زمینی و یونجه. شغل اهالی زراعت و باغبانی است. درسالهایی که آفت باغ باشد برای تأمین معاش به تهران میروند. صنایع دستی آنها مختصر جاجیم و رویه گیوه بافی است. در حدود 30 تا 40 باب دکان و یک دبستان دارد. از آثار قدیم امامزاده ای بنام عبداﷲ و فضل اﷲ در آنجاست. راه مالرو دارد و از طریق زنجان و ضیأآباد ماشین میتوان برد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).
فارسجین. [ س ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خزین بخش رزن شهرستان همدان که در دوهزارگزی رزن،کنار راه فرعی رزن به نوبران واقع است. جلگه ای سردسیر، مالاریایی و دارای 1760 تن سکنه است. آب آنجا از قنات تأمین میشود و محصول عمده اش غلات، انگور، حبوبات صیفی، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان قالی بافی است. 5 باب دکان و یک دبستان دارد. راه آن در تابستان اتومبیل رو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).

دهکده‌ای در استان همدان. فارسجین یا «فارسه‌جین» از دید ساکنان اصلی متکلم به زبان فارسی یا بیگانه بوده‌اند.

💡 تپه فارسجینقزوین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، روستای فارسجین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در این تپه ابینه تاریخی دو قبر تاریخی منصوب به امامان رافضی وجود دارد.

💡 تپه فارسجین ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای فارسجین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 فارسجین که در قدیم به شادشاپور شهرت داشته

💡 تپه فارسجین ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای فارسجین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.