صندوق سر

صندوق سر.[ ص َ ق ِ س ِرر ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از رازدار و در مقام خوش طبعی و بی تکلفی گویند: من صندوق سر کسی نیستم که حرفهای مردم را نهان دارم؛ یعنی رازی که معلوم من است فاش میکنم. ( آنندراج ):
جانم دریغ نیست ولیکن دل ضعیف
صندوق سر توست نخواهم که بشکند.سعدی.ساده لوح آن کس که کرد آیینه را صندوق سر
کی به دل اشرف ز کس پوشیده ماند راز من.محمدسعید اشرف ( از آنندراج ).رجوع به صندوقچه سر شود.

کنایه از راز دار و در مقام خوش طبعی و بی تکلفی گویند من صندوق سر کسی نیستم که حرفهای مردم را نهان دارم

💡 ای که همچون سینه ات صندوق سری داده اند راز پنهان بر لب اظهار کافر نعمتی است

💡 جانم دریغ نیست ولیکن دل ضعیف صندوق سر توست نخواهم که بشکنند