لغت نامه دهخدا
صباخلق. [ ص َ خ ُ ] ( ص مرکب ) خوش خلق. نیکوخو:
کو صباخلقی که از تشویر جاه خلق او
هم بهشت عدن و هم بحر عدن بگریستی.خاقانی.رجوع به صبا شود.
صباخلق. [ ص َ خ ُ ] ( ص مرکب ) خوش خلق. نیکوخو:
کو صباخلقی که از تشویر جاه خلق او
هم بهشت عدن و هم بحر عدن بگریستی.خاقانی.رجوع به صبا شود.
( صفت ) خوش خلق نیکخوی.
💡 کو صبا خلقی که از تشویر جاه و جود او هم بهشت عدن و هم بحر عدن بگریستی