شکرگوی
مترادفها
خوشسخن، شیرینسخن
متضادها
ناسپاس، کفرانکننده
لغت نامه دهخدا
شکرگوی. [ ش ُ ] ( نف مرکب ) شکرگو. شکرگزار. سپاسگزار. شاکر. ( یادداشت مؤلف ):
هرکه نزد تو مدح گوی آمد
از سخای تو شکرگوی رود.سوزنی.و رجوع به شکرگو و شکرگزار شود.
جمله سازی با شکرگوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شکرگوی کرمش کرد دل خسرو را ذوق دشنام که در گوش دعاگوی بماند
💡 سلاطین سرورا با آن که هرگز حرفی از شکوه نگشته بر زبان شکرگوی نطق من جاری
💡 گداوش دست بر سر شکرگویان شدی سوی وثاق خویش پویان
💡 پس جمله صوفیانیم از خانقه رسیده رقصان و شکرگویان این لوت رایگان را
💡 با کف ببریده دست خونچکان شکرگویان سوی خانه شد روان
💡 کوست بیرنگ و خامه و پرگار نعمت و شکرگوی و شکرگزار
💡 او پس از دریافت کمکهای ارزنده از سوی همسایگانش در آن حادثه ناگوار، بسیار شکرگوی آنها بود و مدام از لطف و مهربانیشان تشکر میکرد.
💡 انسانهای شکرگوی همیشه توانایی پیدا کردن جنبههای مثبت در زندگی را دارند، حتی زمانی که با مشکلات و سختیهای بسیار بزرگ و دشوار روبرو هستند.
💡 او با نگاهی شکرگوی به گذشته، از تمام تجربههای تلخ و شیرینی که در مسیر رسیدن به موفقیت داشت، برای رشد شخصی خود یاد کرد.