لغت نامه دهخدا
سرگذر. [ س َ گ ُ ذَ ] ( اِ مرکب ) مقام و مسکن. ( ناظم الاطباء ).
سرگذر. [ س َ گ ُ ذَ ] ( اِ مرکب ) مقام و مسکن. ( ناظم الاطباء ).
💡 که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید کلاه کج نهد از ناز و بر سرگذر آید
💡 در انتظار تو فرش رهند سوختگان مرو که ریخته بر هر سرگذر آتش
💡 ای دل براه عشق ز کونین در گذر گر زانک عاشقی ز سر جان و سرگذر