لغت نامه دهخدا
راه پرست. [ پ َ رَ ] ( نف مرکب )که با راه انسی و آشنایی دارد. که پیوسته ملازم راه است. که با راه رفتن پیوند همیشگی دارد:
حالی انگشتری گشاد ز دست
داد تا برد پیک راه پرست.نظامی.
راه پرست
فرهنگ فارسی
که با راه انسی و آشنایی دارد. که پیوسته ملازم راه است.
جمله سازی با راه پرست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حالی انگشتری گشاد ز دست داد تا برد پیک راه پرست
