خوشند

خوشند. [ خوَش ْ / خُش ْ ن ُ ] ( ص ) مخفف خوشنود. شاد:
پدر کز پسر هیچ ناخوشند است
بدان کان پسر تخم و بار بد است.فردوسی.گر بجان خرمی دواسبه در آی
ور بدل خوشندی خر اندرکش.خاقانی.

💡 تو بنشین در دلی کاز غم بود پاک خوشند آری مرا دل‌های غمناک

💡 بهاران سرسبز و خرم خوشند چو دارند رو در خزان،هیچ نیست

💡 رخ و زلفش را می دانم باری که خوشند دل دیوانه من پهلوی ایشان چونست

💡 دیگران گر بتماشای جمال تو خوشند ما شب و روز بیک وعده دیدار خوشیم

💡 آب روان و سبزه و جام شراب و رود گر چه خوشند خوشتر ازین هر چهار گل

💡 گرچه مردم همه در خواب خوشند زیرکی پر دل بیدار کجاست