خاک خوار

خاک خوار. [ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خورنده خاک. کنایه از کسی است که نظر بدنیا کند. نظرکننده بامور پست:
نمی بینی کز آن آچار اگر خاکی تهی ماند
ترا ای خاک خوار آن خاک بی آچار نگوارد.ناصرخسرو.خاک خوار است رستنی زآنست
کایستاده چنین نگونسار است.ناصرخسرو.مار است خاک خوار پس او بادزان خورد
کز خوان عید نیست غذای مقررش.خاقانی.

💡 همی پذیرد منت چو می کند بخشش به چشم هر کس زر همچو خاک خوار کند

💡 خاک خوار است رستنی، زان است کایستاده چنین نگونسار است

💡 خورشید دولتیّ و بفّر تو زر شود گر فی المثل بری بسوی خاک خوار دست

💡 پری دخت افتاد بر خاک خوار دگر ره ز جا جست همچون شرار

💡 تو بر سریر رفعت و اعدا چو خاک پست تو در مقام عزت و حاسد چو خاک خوار