حشکه

لغت نامه دهخدا

( حشکة ) حشکة. [ ح َ ش َ ک َ ] ( ع اِ ) باران ریزه. مثل الحفشة و الغبیه و هی فوق البغشة. ( اقرب الموارد ). || جاؤا بحشکتهم؛ آمدند همه. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با حشکه

💡 تپه توه حشکه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کوهدشت، بخش کونانی، دهستان کونانی، جنوب روستای توه حشکه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.