تهی پای

💡 ز خشکی گرچه نی در ناخن من می کند سودا تهی پایی چو آید بر سر من خار نمناکم

💡 از تهی پایی به هر صحرا که راهم می فتاد از سر هر خار امید بهاری داشتم

💡 آن روز که چون سرو سر از خاک زدیم با دست تهی پای بر افلاک زدیم

💡 شیوه عاجزکشی عام است در بدگوهران با تهی پایان سراسر خار صحرا دشمن است

💡 تلختر باشد رهین منت سوزن شدن بر تهی پایان بود هر چند زخم خار تلخ

💡 نمی باشد تهی پای چراغ از تیرگی صائب سیاهی کم نمی گردد ز داغ لاله رخساران