خمید

خمید. [ خ َ ] ( اِ ) زن. ( ناظم الاطباء ).

💡 نیاز سرکشان حسن آشوبی دگر دارد کمین‌گاه تغافل شد اگر ابرو خمید اینجا

💡 پشتم خمید و شد به عصا دستم آشنا کرد آسمان نشانه تیر و کمان مرا

💡 آزاده بود سوسن‌، گردن کشید از آن نرگس که بود خودبین‌، پشتش فرو خمید

💡 قد خمید، از دیدن روها، به پشت پا بساز باعصا، دیگر بیاد قامت رعنا بساز

💡 ز بس که فیض عطا ریخت بر چمن باران ز بار منت او گردن بنفشه خمید