کلمهی «تمییزی» به معنای توانایی یا قدرت تشخیص و تمیز دادن میان امور و پدیدههاست. این واژه بیانگر قابلیت شناخت دقیق ویژگیها، خصوصیات و تفاوتهای یک موضوع نسبت به موضوع دیگر است و در واقع ابزاری برای تشخیص خوب از بد، درست از نادرست، و واقعی از غیرواقعی به شمار میرود. تمییزی میتواند در حوزههای مختلفی از جمله علمی، ادبی، اجتماعی و حتی شخصیتی کاربرد داشته باشد و فرد را قادر سازد حقایق، جزئیات و ظرایف موجود در مسائل مختلف را از یکدیگر تمیز دهد. این مفهوم نشان میدهد که تمییزی نه تنها یک توانایی ذاتی و عقلانی است، بلکه نقش مهمی در تصمیمگیریهای صحیح انسان دارد. به بیان دیگر، تمییزی به معنای شناخت ماهیت و جوهر امور است و قابلیت فهم دقیق تفاوتها و واقعیتهای موجود در پدیدهها و اشیاء را برای فرد فراهم میآورد، تا بتواند در زندگی و تعاملات خود با دقت و بصیرت عمل کند.
تمییزی
لغت نامه دهخدا
تمییزی. [ ت َ ] ( ص نسبی ) آنچه بدان نیک از بد شناسند: حاجت مندی مردم بدین آلت های علمی و علمهای تمییزی از بهر غذاء خویش ما را گواست برآنک اندر وی جوهری علم پذیر است. ( جامع الحکمتین ناصرخسرو ص 207 ).
فرهنگ فارسی
آن چه بدان نیک از بد شناسند
جمله سازی با تمییزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همیگوید مگو چیزی وگر نی هست تمییزی که زنده کردمی هر دم هزاران مرده زین تلقین
💡 نیکو بد درساز غفلت رنگ تمییزی نداشت چشم ما از بازگشتن کفر و دین گردیده است
💡 آن خوش باشد که صاحب تمییزی بیآنکه بگویند و بگوید چیزی
💡 منال ای اشتر و خامش به من بنگر به چشم هش که تمییز نوت بخشم اگر چه کان تمییزی
