لغت نامه دهخدا
تارسیه. [ ی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی از پستانداران، از خانواده «تارسییده ». این جانور در جزایر مالزی فراوان است. حیوان کم نظیری است به اندازه موش، کف پایش بزرگ، سری گرد و چشمانی درشت و مدور دارد.
تارسیه. [ ی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی از پستانداران، از خانواده «تارسییده ». این جانور در جزایر مالزی فراوان است. حیوان کم نظیری است به اندازه موش، کف پایش بزرگ، سری گرد و چشمانی درشت و مدور دارد.
نوعی از پستانداران این جانور در جزایر مالزی فراوان است.
تارْسیه (tarsier)
تارْسیه
تارْسیه
تارْسیه
هر یک از سه گونۀ نخستیان پروسیمیان، از جنس Tarsius، در هند شرقی و فیلیپین. این جانوران بازماندگان نخستیان اولیه اند. اندازۀ آن ها در حد یک موش است. پوششی ضخیم به رنگ قهوه ای روشن دارند، چشم هایشان بسیار بزرگ است، و پاها و دست هایی بلند دارند. شب فعال و درخت زی اند، و از حشرات و سوسمارها تغذیه می کنند.
💡 به جز در نخستیسانان، حفره صماخی در تارسیهها، لمورها، و چشمگردها نیز وجود دارد.