تارسیه

لغت نامه دهخدا

تارسیه. [ ی ِ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی از پستانداران، از خانواده «تارسییده ». این جانور در جزایر مالزی فراوان است. حیوان کم نظیری است به اندازه موش، کف پایش بزرگ، سری گرد و چشمانی درشت و مدور دارد.

فرهنگ فارسی

نوعی از پستانداران این جانور در جزایر مالزی فراوان است.

دانشنامه آزاد فارسی

تارْسیه (tarsier)
تارْسیه
تارْسیه
تارْسیه
هر یک از سه گونۀ نخستیان پروسیمیان، از جنس Tarsius، در هند شرقی و فیلیپین. این جانوران بازماندگان نخستیان اولیه اند. اندازۀ آن ها در حد یک موش است. پوششی ضخیم به رنگ قهوه ای روشن دارند، چشم هایشان بسیار بزرگ است، و پاها و دست هایی بلند دارند. شب فعال و درخت زی اند، و از حشرات و سوسمارها تغذیه می کنند.

جمله سازی با تارسیه

💡 به جز در نخستی‌سانان، حفره صماخی در تارسیه‌ها، لمورها، و چشم‌گردها نیز وجود دارد.