بی پروائی
مترادفها
بیباکی، بیمحابا، جسارت
متضادها
ترس، احتیاط، بیم، وحشت
لغت نامه دهخدا
بی پروائی. [ پ َرْ ] ( حامص مرکب ) عمل و حالت بی پروا. رجوع به ماده قبل شود.
جمله سازی با بی پروائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 رازدار آمده ای با همه بی پروائی که سخن از دهن تنگ تو بیرون نرود
💡 سخنم می شنود با همه بی پروائی حرف بیربط ز دیوانه شنیدن دارد
💡 او با بی پروائی و جسارت تمام، علیه بیعدالتیهای موجود در جامعه برخاست و از حقوق افراد ضعیف و بیدفاع دفاع کرد.
💡 برخورد بی پروای او با مدیر شرکت باعث شد که در اولین جلسه، همه متوجه قدرت شخصیتی و اعتماد به نفس بالای او بشوند.
💡 زندگی کردن با بی پروائی و بدون ترس از قضاوت دیگران، یکی از کلیدهای اصلی رسیدن به آرامش و خودشناسی واقعی است.