بهجت افزا

لغت نامه دهخدا

بهجت افزا. [ ب َ ج َ اَ ] ( نف مرکب ) افزاینده شادمانی. زیاده کننده سرور. ( از فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ عمید

افزایندۀ بهجت، افزایندۀ سُرور و شادمانی.

فرهنگ فارسی

( اسم ) افزایند. شادمانی زیاد کنند. سرور.
افزایند. شادمانی. زیاده کننده سرور

جمله سازی با بهجت افزا

💡 عوض کردی قضا کاش ازتفضل به وصل بهجت افزا هجر جانکاه

💡 نشاط این زمان بهجت افزا به جوش آورد خون نوبهاران

💡 خجسته زمانی است بس بهجت افزا همایون اوانی است بیحد طرب زا