لغت نامه دهخدا
ببرافکن. [ ب َ اَ ک َ] ( نف مرکب ) افکننده ببر. که ببر شکار کند. که ببررا مغلوب سازد. || پهلوان. دلیر. شجاع.
ببر افکن
فرهنگ فارسی
افکننده ببر که ببر را شکار کند
جمله سازی با ببر افکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دو علی را دو لقب داد خداوند و ملک تا شوند این دو ببر افکن و ضرغام شکر
