باهول

لغت نامه دهخدا

باهول. [ هََ / هُو ] ( ص مرکب ) که هول دارد. هولناک. وحشت آور. موحش:
هرکه ظالمتر چهش باهول تر.مولوی.

جمله سازی با باهول

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چه باهول است آن آبی که این چرخ است از او گردان چو من دولاب آن آبم چنین شیرین حنین دارم