اخا

لغت نامه دهخدا

( آخا ) آخا. ( صوت ) آخ. آفرین.
اخا. [ اِ ] ( ع صوت ) کلمه ای است که بدان میش را خوانند.
اخا. [ اُ ] ( اِخ ) نام یکی از دختران اردشیر دوم شاهنشاه هخامنشی. ( ایران باستان پیرنیا ص 1158، 1165، 1186 ).
اخا. [ ] ( اِخ ) نام کتابی از یهود. ( ابن الندیم چ مصر ص 34س 15 ). ایخاه. ( ملااحمد نراقی ). بعضی آنرا نیاحات ارمیا یا مراثی یرمیا ( نام کتابی از تورات ) شمرده اند.
اخا. [ اُخ ْ خا / اُ ] ( اِخ ) ( کلمه ای است نبطیه ) ناحیه ای از نواحی بصره واقع درمشرق دجله دارای نهرها و قریه ها. ( معجم البلدان ).

فرهنگ فارسی

نام کتابی از یهود

دانشنامه عمومی

آخا. آخا ( به یونانی: Αχαΐα، به انگلیسی:Achaea ) که گاهی آخائیا نیز نامیده می شود، یکی از شهرستان های یونان واقع در استان یونان غربی است. شهرستان آخا از نظر جغرافیایی در شمال غرب شبه جزیره پلوپونز واقع شده است.
مرکز این شهرستان پاتراس می باشد که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی از مرز ۳۰۰٬۰۰۰ نفر گذشت.

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی أَخَا: برادر
ریشه کلمه:
اخو (۹۶ بار)

جمله سازی با اخا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از میان تربت غمبار زینب تا ابد با فغان و ناله، بانگ یا اخا آید همی

💡 ز نالۀ یا اخا شاه در آمد ز پا از حرکت باز ماند معدن صبر و سکون

💡 پس بانگ وا اخا ز ثری بر سپهر برد طاقت ز مه ربود و تحمل ز مهر برد

💡 سکینه در حرم از ماتم برادر خویش به سینه می‌زد و فریاد و اخا می‌کرد

💡 پس سرنگون ز خانه ی زین گشت بر زمین فریاد یا اخا ز جگر بر کشید زار

💡 فریاد یا اخا چو به گوش حسین رسید گفتی مگر هژبر روان شد پی شکار