عبد الله روزبه ( مقت. ۱۴۲ یا ۱۴۳ یا ۱۴۵ ه. ق. ) اصل وی از فارس است و او در آغاز کاتب عیسی بن علی بود و یکی از ناقلان بزرگ کتب از فارسی به عربی است. از تالیفات اوست: التاج در سیرت انوشروان آیین نامه کلیله و دمنه ( ه. م. ) الادب الکبیر الادب الصغیر الیتیمه ( در رسایل ) ابن مقفع بتحریک سفیان بن معاویه و موافقت منصور خلیفه در ۳۶ سالگی کشته شده و در کیفیت مرگ او روایات مختلف است.
[ویکی فقه] ابن مقفع (ابهام زدایی). ابن مقفع ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابومحمد عبدالله بن مقفع، نویسنده بزرگ و مترجم آثار پهلوی به عربی و صاحب کتاب کلیله و دمنه• ساویرس بن مقفع، مورخ و متکلم مسیحی مصر در سده ۴ق /۱۰م
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برطبق گفته بازورث، آنان خود را از تبار شیخ ساسان میدانستند، اما در منابع مختلف از ابن مقفع به بعد نام آنان با ساسان پسر بهمن اسفندیار پیوند خوردهاست.
💡 «منابعی که از زمانهای پیش از اسلام در موضوعهای تاریخی به زبان پهلوی بازمانده بود، بهوسیلهٔ دانشمندانی همچون ابن مقفع به فارسی بازگردانده شد و از آن پس این مهم مورد توجه قرار گرفت و امر تاریخنویسی توسعه و رواج یافت و کتابهای عمده به نظم و به نثر تألیف گردید که جزو مأخذ شاهنامهٔ فردوسی است. اینها غیر از اوستا و تفاسیر آن است که مطالب تاریخی آن بیواسطه یا با واسطه در شاهنامه انعکاسی دارد».
💡 ابومحمد عبدالله ابن مقفع با نام اصلی روزبه پور داذویه معروف به اِبْنِ مُقَفَّع (زادهٔ ۱۰۶ در جور فیروز آباد کنونی – درگذشتهٔ ۱۴۲ هجری قمری در بغداد) نویسنده و مترجم ایرانی آثار پارسی میانه به زبان عربی ساکن بصره بود. او با کنیهٔ «أبی محمد» نیز شناخته میشد. ابن مقفع از برجستهترین نمایندگان تفکر علمی در سدهٔ دوم هجری است.
