الماس سوده

الماس سوده. [ اَ س ِ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی ) سوده الماس. خرده الماس. || کنایه از برف ریزه های یخ بسته بود. ( انجمن آرا ذیل خاتمه ):
الماس سوده بیخته، برطرف صحرا ریخته
تا هر که زو بگریخته، مجروح از آنش پاستی.هدایت ( صاحب انجمن آرا: خاتمه ).

سوده الماس. خرد. الماس

💡 خستند دل به زهر هلاهل مکررش الماس سوده بر جگرش بارها زدند

💡 روز مصاف عرض کرم، سرگذشتگان الماس سوده در کف داغ درون کنند

💡 به چشم من دو سه الماس سوده ریخت ز برف سحرگهان ‌که ز مشرق وزید باد بزین

💡 جز آن یگانه گوهر توحید را کسی ز الماس سوده لعل لب دلربا نسوخت

💡 ابری شود که بارد بر خاک معرکه الماس سوده بسکه خورد خنجر آفتاب

💡 ز الماس سوده رنگ زمرد گرفت سم یاقوت کرد جزع و چو بیجاده گوهرش