لغت نامه دهخدا
العجب. [اَ ع َ ج َ ] ( ع صوت ) شگفتا. ای شگفت. ای عجب. واه. واهاً. رجوع به عجب شود.
العجب. [اَ ع َ ج َ ] ( ع صوت ) شگفتا. ای شگفت. ای عجب. واه. واهاً. رجوع به عجب شود.
شگفتا. ای شگفت
💡 ورگفتآری چون دو لب منسوخ سازی العجب رسم فصاحت از عرب، طرز ملاحت از عجم
💡 عاشقم بر لطف و بر قهرش به جد بو العجب من عاشق این هر دو ضد
💡 بو العجب ماهی که سرو و عرعر و شام و سحر می کند زان روی و زلف و چهره و بالا پدید
💡 کی عجب باشد که نالد عاشقی از اشتیاق العجب ثم العجب فی هجره ممن صبر
💡 قدر بو العجب بازیی کرد پیدا که در وی بس لطفها بود مضمر
💡 درد دین خود بو العجب دردیست کاندر وی چو شمع چون شوی بیمار بهتر گردی از گردن زدن