العجب

💡 ورگفت‌آری چون دو لب منسوخ سازی العجب رسم فصاحت از عرب، طرز ملاحت از عجم

💡 عاشقم بر لطف و بر قهرش به جد بو العجب من عاشق این هر دو ضد

💡 بو العجب ماهی که سرو و عرعر و شام و سحر می کند زان روی و زلف و چهره و بالا پدید

💡 کی عجب باشد که نالد عاشقی از اشتیاق العجب ثم العجب فی هجره ممن صبر

💡 قدر بو العجب بازیی کرد پیدا که در وی بس لطفها بود مضمر

💡 درد دین خود بو العجب دردیست کاندر وی چو شمع چون شوی بیمار بهتر گردی از گردن زدن

💡 در متون عرفانی و اخلاقی، مفهوم العجب به معنای خودپسندی و غرور نسبت به اعمال نیک است که می‌تواند باعث از بین رفتن پاداش‌های معنوی در مسیر زندگی شود.

💡 بسیاری از بزرگان صوفیه معتقدند که گرفتار شدن در دام العجب، مانعی بزرگ بر سر راه رسیدن به کمال و حقیقت در مسیر سلوک و معنویت است.

💡 او با وجود تمام تلاش‌های خیرخواهانه، همواره از گرفتار شدن در حس العجب و خودشیفتگی به شدت می‌ترسید و در تمام دعاهایش از خداوند پناه می‌طلبید.