افتاب زردی
لغت نامه دهخدا
( آفتاب زردی ) آفتاب زردی. [ زَ ] ( اِ مرکب، ق مرکب ) آفتاب زرد.
فرهنگ معین
( آفتاب زردی ) (زَ ) (اِمر. ) نک آفتاب زرد.
فرهنگ فارسی
( آفتاب زردی ) ( اسم ) ۱ - نزدیک غروب که آفتاب رنگ پریده نماید اصیل ایوار. ۲ - زوال عمر نزدیک مرگ.
آفتاب زرد
جمله سازی با افتاب زردی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بود افتاب زردی کان روز رخ در آمد صبح دو عید بنمود از سایهٔ هلالش
💡 در آن عصر گرم تابستانی، افتاب زردی که از میان ابرهای پراکنده میتابید، سایههای بلندی بر روی زمینهای خشک و ترکخورده ایجاد کرده بود.
💡 شاعر با توصیف افتاب زردی که در افق غروب میدرخشید، حس تنهایی و دلتنگی عمیقی را به خواننده داستان منتقل کرده است.
💡 نور ملایم و افتاب زردی که از پنجره اتاق به داخل میتابید، فضای آرام و صمیمی خاصی را برای مطالعه کتاب فراهم کرده بود.