اسب یار

لغت نامه دهخدا

اسب یار. [ اَ ] ( ص مرکب ) رایض.

فرهنگ فارسی

رایض

جمله سازی با اسب یار

💡 گرم چو گوی نهد اسب یار برسر پای مرا از آن شه چابک سوار سیری نیست