اخرویه

💡 و اما قسم سوم، که تدبر در مسائل و معارف و احکام و آداب باشد عبارت است از تحصیل علوم اخرویه و فضیلت آن، در بیان علم، معلوم شد و اما قسم چهارم، بیان آن در بیان طول امل و ذکر مذمت دنیا و بیان موت و امثال آنها می شود.

💡 به خلاف لذات اخرویه که از همه آفات دور، و به هیچ وجه به کدورتی ممزوج نیست سلطنتی است بی زوال، و راحتی است بی رنج و ملال.

💡 اول: به قوت ایمان و نور یقین، زیرا هرگاه بنده ای را ایمان به خدا و اعتقاد به پیغمبر او باشد و به فرموده ایشان اعتماد داشته باشد و بداند گناهی که از او صادر شده حجابی است میان او و آنچه خدا وعده فرموده است از سعادات دنیویه و اخرویه و مراتب عالیه.

💡 دوم: علم آخرت، که ثمره اصلی آن تحصیل سعادت اخرویه است، و آن سه علم است که آنها را علم دین گویند یکی علم الهی، که به وسیله آن، اصول و عقاید دین و احوال مبدأ و معاد شناخته می شود، و آن اشرف علوم و افضل آنها است و دیگری علم اخلاق، که به وسیله آن، راه تحصیل سعادت، و آنچه به واسطه آن نفس نجات می یابد یا به هلاکت می رسد دانسته می شود، و بعد از علم الهی علمی از آن اشرف نیست.

💡 متکلمان بزرگ در طول تاریخ، بحث‌های بسیار پیچیده‌ای را درباره مسائل اخروی و حقایق مربوط به جهان اخرویه انجام داده‌اند.

💡 در متون عرفانی، تلاش برای رسیدن به حقیقت، فراتر از مسائل دنیوی و با نگاهی عمیق به مفاهیم اخرویه و ابدی صورت می‌گیرد.

💡 مطالعه آثار فلسفی در مورد مرگ و زندگی پس از مرگ، همواره با پرسش‌های بنیادین در حوزه مسائل اخرویه گره خورده است.