واژه «نیم مرد» در فرهنگ فارسی به معنای کسی است که در مردانگی کامل نیست یا به تعبیر دیگر، نصف یک مرد به حساب میآید. این اصطلاح اغلب بار ارزشی و اجتماعی دارد و میتواند اشاره به ضعف یا کمبود ویژگیهای جسمی، شجاعت یا قدرت مردانه داشته باشد.
به طور کلی، مفهوم «نیم مرد» ترکیبی از کمبود در ویژگیهای جسمی، شجاعت یا قدرت مردانه است و در ادبیات کلاسیک فارسی گاه به صورت کنایه یا انتقاد اجتماعی به کار رفته است. این اصطلاح بیشتر جنبه ارزیابی و مقایسهای دارد و بیانگر معیارهای مردانگی در فرهنگ سنتی است.