نکته شناس

نکته شناس. [ ن ُ ت َ / ت ِ ش ِ ] ( نف مرکب ) نکته دان. زیرک و بافراست و بابصیرت در سخن. ( ناظم الاطباء ). || آنکه امور نیک و بد را تشخیص دهد. ( فرهنگ فارسی معین ).

(صفت ) آنکه امور نیک و بد را تشخیص دهد

💡 حور اگر چه خواندمت یا که پری بگفتمت نکته شناس گو بود یاریکی و نام دو

💡 آمدش وحی که ای نکته شناس کار ما راست نیاید به قیاس

💡 مرد باید که سخندان بود و نکته شناس تا چو می‌گوید از آن گفته پشیمان نشود