مشکین طناب

مشکین طناب. [ م ُ / م ِ طَ ] ( اِ مرکب ) مشبه به زلف. گیسوی مانند طناب سیاه. مشکین رسن:
ای کرده غارت منزلم آتش زده آب و گلم
زلف تو در حلق دلم مشکین طناب انداخته.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 661 ).رجوع به مشکین رسن شود.

مشبه به زلف مانند طناب سیاه

💡 بچار میخ بلا در کشد چو خیمه دلم بیک گره که ز مشکین طناب بگشاید

💡 تا به پای هر درختی خیمه عشرت زنی بین که شاخ از سایه چون مشکین طناب انداخته

💡 ای کرده غارت منزلم آتش زده آب و گلم زلف تو در حلق دلم مشکین طناب انداخته

💡 از راه دل در آمد و از روزن دماغ رختی که دیده بسته به مشکین طناب برد

💡 رواست گر بزند خیمه بر فلک خسرو که آن کمند چو مشکین طناب را بگرفت