مر مکی
لغت نامه دهخدا
مر مکی. [ م ُرْ رِ م َک ْ کی ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی درخت «مُر» و بهترینش آن است که خوشبوی و تلخ و صاف و مایل به سرخی بود. ( از تحفه حکیم مؤمن ). و رجوع به مرمکی ذیل مُرّ شود.
فرهنگ فارسی
نوعی درخت مر
دانشنامه عمومی
مُرّ یا مرِّ مَکّی ( به انگلیسی: Myrrh ) نوعی صمغ یا سقز طبیعی است که از تعدادی گونه کوچک درخت خاردار از تیره بلسان استخراج می شود. از مر مکی در طول تاریخ به عنوان عطر، بخور و دارو استفاده می شده است.
جمله سازی با مر مکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چهار شهر در صحرای نگب، که در طول دوره از ۳۰۰ پیش از میلاد تا ۲۰۰ میلادی رونق گرفت: مسیرهای آودات، هالوزا، مامشیت و شیوتا است. به عنوان یک گروه، این شهرهای کویری تجارت سودآور کندر و مر مکی را نشان می‌دهند که از یمن در جنوب عربستان تا بندر غزه در دریای مدیترانه انجام شده‌است. این مسیر در ارتفاع خود شامل شهرها، سیستم‌های آبیاری قنات، قلعه‌ها و کاروانسراها بود که آثار آن هنوز قابل مشاهده است و استفاده از صحرا برای تجارت و کشاورزی را نشان می‌دهد.
