لغت نامه دهخدا
( محاسنة ) محاسنة. [ م ُ س َ ن َ ] ( ع مص ) به نیکویی فخر کردن با کسی. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ).
( محاسنة ) محاسنة. [ م ُ س َ ن َ ] ( ع مص ) به نیکویی فخر کردن با کسی. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ).
به نیکویی فخر کردن با کسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و اذا الحبیب اتی بذنب واحد جاءت محاسنه بالف شفیع