گزو

گزو. [ گ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ده بالا بخش خاش شهرستان زاهدان، واقع در 28000گزی شمال خاوری خاش و 21000گزی خاور شوسه خاش به میرجاوه. هوای آن معتدل و دارای 1000 تن سکنه است. آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات، پنبه و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه فرعی دارد. ساکنان از طایفه شهنوازی هستند. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).
گزو. [ گ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان دستگردان بخش طبس شهرستان فردوس، واقع در 89 هزارگزی شمال طبس. هوای آن گرم و دارای 32 تن سکنه است و آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

دهی است از دهستان ده بالا بخش خاش شهرستان زاهدان واقع در ۴۲ کیلومتری شمال خاوری خاش جلگه و گرمسیر دارای ۱٠٠٠ تن سکنه محصول غله و پنبه.
دهی در شهرستان فردوس

گزو (خاش). گزومنطقه ای در دهستان پشتکوه بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. که دارای هشت روستا میباشد که عبارت از:حاجی آباد، پیل گوشکان، تیلگ، دشت زاره، کم زرد، گزانان، کهن کرمشاه، کلگ ( خالی از سکنه ) میباشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۴۷ نفر ( ۸۵خانوار ) بوده است.

💡 به غیر از درختان ارس (سرو کوهی) که در کوه‌های (گدار گز) به‌طور پراکنده می‌رویند، این جنگل‌ها که در بلندی‌های جنوبی قرار دارند. پوشش گیاهی سرزمین را نیز گیاهانی چون پیاز کوهی، درمنه، خارشتر، بارهنگ، اسپند، قارچ، کما، قیچ، استاقدوس و گزنه و قسنی، کتیرا، گون و غیره پوشش می‌دهد؛ و در پیرامون شهر درختانی چون طاق و گزو کاج کاشته شده‌است.

💡 طبق جلسه‌ای که سازمان ان اف بورد در ۸ دسامبر ۲۰۰۸ در میلان ایتالیا ترتیب داد، قرار بر این شد که این مسابقات سالیانه برگزار شود؛میزبانی مسابقات سال ۲۰۰۹ به پادانیا داده شد؛ میزبانی سال ۲۰۱۰ به گزو واگذار شد و قرار شد مسابقات سال ۲۰۱۱ را کردستان عراق میزبانی کند.

💡 امامزاده پیر چهل گزو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در غرب خورموج (قبرستان) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.