هوس بردن

هوس بردن. [ هََ وَ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) هوس داشتن. خواستن:
هوس تو هیچ طبعی نبرد که سر نبازد
ز پی تو هیچ مرغی نپرد که پر نریزد.سعدی.

هوس داشتن خواستن

💡 داری چو هوس بردن دل، پیش در تو دلها بتوان بردن و انبار توان کرد