هفت کرده

هفت کرده. [ هََ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آرایش کرده. آراسته. دارای آرایش کامل. هرهفت کرده:
سحرگه این عروس هفت کرده
برون آمد به ناز از پشت پرده.نظامی.رجوع به هرهفت کرده شود.

آرایش کرده آراسته دارای آرایش کامل هر هفت کرده

💡 هر هفت کرده حور و بپوشید هفت رنگ رخ برده بود و در کف پایش بسوده بود

💡 چون تو هر هفت کرده آیی حور بر تو هر هفت زیور اندازد

💡 در انتظار تو هر هفت کرده است بهشت نظر سیاه مگردان به هر تماشایی

💡 دوش از درم درآمد سرمست و بی‌قرار همچون مه دو هفته و هر هفت کرده یار

💡 سر هفت کرده غنچه رعنا ز حجله باز آمد به عرصه گاه ریاحین عروس وار

💡 ماه دو هفت سال من آن یار نازنین هر هفت کرده آمد یک هفته پیش ازین