لغت نامه دهخدا
قارن وند. [ رَ وَ ] ( اِخ ) نام طایفه ای است که سوخرائیان یا قارن وند خوانده میشدند. این خاندان در جبال طبرستان تقریبا 274 سال حکومت داشتند و شروع آن از حدود50 سال قبل از هجرت بوده که حکومت شهریار کوه و کوه قارن به قارن بن سوخرا اعطا گردیده و با مرگ مازیار به سال 224 هَ. ق. به پایان رسید. افراد این خاندان دارای لقب «جرشاه » یا «ملک الجبال » و همچنین عنوان اسپهبد بودند. ( ترجمه مازندران و استرآباد ص 179 ). قارن وند یکی از نجیب ترین تیره های هفتگانه ساسانیان ایران بودند که اعضای آن را مورخان عرب «اهل البیوتات » میخواندند. ( ترجمه مازندران و استرآباد ص 223 ).