یک چندی

یک چندی. [ ی َ / ی ِ چ َ ] ( ق مرکب ) اندک زمانی. مدت اندک. یک زمانی. ( ناظم الاطباء ). چندی. مدتی. زمانی. چندگاهی. ( یادداشت مؤلف ):
چون برآشفته گشت یک چندی
دور دار از پلنگ بدخو رنگ.ناصرخسرو.طالوت چون آن بدید پشیمان شد نتوانست که بازستاند پس یک چندی برآمد. ( قصص الانبیاء ص 148 ). او از این سبب بر پسر متغیر شد و یک چندی او را به جوانب می فرستاد به جنگهای سخت. ( فارسنامه ابن البلخی ص 51 ). یک چندی آن جایگاه ببود [ شتربه ]. ( کلیله و دمنه ).
چو یکچندی برآمد ناتوان شد
گل سرخش به رنگ زعفران شد.نظامی.چون یک چندی بر این برآمد
افغان زد و نازنین برآمد.نظامی.گفتم بروم صبر کنم یک چندی
هم صبربر او که صبر از او نتوان کرد.سعدی.سعدیا دور نیکنامی رفت
نوبت عاشقی است یک چندی.سعدی.

مدتی اندک زمانی.

💡 هر بقا کان عاریت دادند یک چندی ترا چون نباشد باقی ای غافل به جز فانی مدان

💡 جهان از فتنه و آشوب یک چندی برآسودی اگر نه روی شهرآشوب و چشم فتنه‌انگیزت

💡 در زدم یک عمر و زین نه دیر نامد یک جواب حلقه یک چندی فصیحی بر در دیگر زنم

💡 گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی پریشانی زلفش آمد و زد راه خرسندی

💡 هرکجا سازی مقام آنجا بود دولت مقیم ایدرست اکنون که یک چندی به شادی ایدری

💡 مسلسل شد حدیث زلف خوبان کاش یک چندی ز سر بیرون کنم از پختگی این خام سودا را